Linia włóknin spunlace: praktyczny przewodnik po maszynach do hydrosplatania

Spunlace, czyli hydrosplatanie, wiąże runo włókniste bez igieł, ciepła i kleju. Zamiast tego rzędy drobnych dysz wodnych wystrzeliwują w dół przez przesuwające się runo pod wysokim ciśnieniem, a strumienie ciągną i wiążą włókna wokół siebie, aż runo trzyma się jako włóknina. Belki dyszowe znajdują się nad perforowanym bębnem lub przesuwającym się sitem, a ciśnienie zwykle narasta od lekkiego wstępnego zwilżenia po coraz mocniejsze wtryskiwacze w miarę konsolidacji runa.

Efektem jest włóknina miękka, dobrze układająca się i mało pyląca, co jest dokładnie powodem, dla którego dominuje ona na rynku premium chusteczek i produktów medycznych. Gramatury run na chusteczki mieszczą się zwykle w zakresie od 40 do 70 g/m², a linia pracuje szybko, ponieważ to woda w sposób ciągły wykonuje pracę wiążącą, a nie wolniejszy skok mechaniczny. Dobór włókna też ma znaczenie: wiskoza, poliester, bawełna i mieszanki zachowują się różnie pod strumieniami, a ciśnienia wtryskiwaczy dostraja się odpowiednio.

Kompromisem są woda i energia. Maszyna do hydrosplatania potrzebuje rozbudowanego zamkniętego układu wodnego, filtracji zapobiegającej zatykaniu dysz oraz sekcji suszenia, która później odciąga wilgoć z mokrego runa. To obciążenie związane z uzdatnianiem wody i suszeniem to realna część kosztów eksploatacji, którą warto uczciwie zamodelować, zanim zakład zdecyduje się na spunlace zamiast na proces suchszy.

Oczywistym domem dla linii produkcyjnej spunlace są chusteczki. Chusteczki dla niemowląt, chusteczki domowe i przemysłowe oraz płatki kosmetyczne opierają się na miękkości i wytrzymałości, jakie dają strumienie wody. Ponieważ włókninę można wykonać jako niepylącą i można w niej zawrzeć włókna dyspergowalne lub spłukiwalne, przetwórcy cenią ją tam, gdzie runo igłowane lub łączone termicznie byłoby zbyt szorstkie.

Produkty medyczne i higieniczne to drugi duży obszar. Fartuchy chirurgiczne, obłożenia, gaziki i warstwy kontaktowe do ran wymagają czystej, miękkiej, wolnej od cząstek włókniny, a spunlace dobrze to zapewnia. Te zastosowania końcowe wiążą się z wysokimi wymaganiami jakościowymi, więc jednorodność napływającego runa nie podlega negocjacji, co sprowadza rozmowę wprost z powrotem do sprzętu zgrzeblnego i układacza poprzecznego, które to runo formują.

Spunlace i igłowanie to kuzyni: obie to metody łączenia mechanicznego, które splatają włókna, zamiast je topić lub kleić. Różnica tkwi w narzędziu. Igłowanie wbija w runo igły z zadziorami, aby powiązać włókna, dając mocniejszy, często cięższy filc nadający się na geotekstylia, wnętrza samochodów i filtrację. Spunlace wykorzystuje wodę i wytwarza miększą, lżejszą, czystszą włókninę przeznaczoną na chusteczki i wyroby medyczne.

W praktyce oznacza to, że obsługują różne produkty, mimo że mają ten sam początek. Jeśli celem jest trwały filc w przedziale od 150 g/m² wzwyż, właściwym narzędziem jest igłowarka lub igłowarka velour. Jeśli celem jest miękka chusteczka 50 g/m², wygrywa hydrosplatanie. Żadne z nich nie jest po prostu lepsze; to różne odpowiedzi na różne zadania, a poważny kupujący powinien określić produkt końcowy przed określeniem linii łączenia.

Kwestia, którą większość dostawców pomija, jest taka, że część wejściowa jest identyczna. Oba procesy zaczynają się od otwartego, zgrzeblonego i ułożonego poprzecznie włókna, a jakość tego runa wyznacza granicę możliwości dla obu. Smugowate lub nierówne runo ujawni się jako słabe punkty po strumieniach, tak samo jak po igłach.

Cokolwiek wiąże runo, włókno najpierw trzeba otworzyć, zmieszać, zgrzeblić i równomiernie ułożyć — i to jest część, którą KSG projektuje i buduje. Podajnik zasobnikowy i linia otwierania przygotowują i dozują włókno; zgrzeblarka otwiera je i porządkuje w jednolite runo; a układacz poprzeczny HS buduje to runo do docelowej gramatury i szerokości, kontrolując orientację włókien. Dla producenta spunlace to właśnie ta sekcja decyduje, czy gotowa włóknina będzie jednolita.

Ponieważ niepylące włókniny na chusteczki i do medycyny stoją i upadają na równomierności runa, sekcje podawania, bębna i odbieracza specyfikujemy pod drobne mieszanki o niskim grubostku, a nie pod ciężki, uniwersalny układ. Zgrzeblarka i układacz dostrojone pod grube włókno geotekstylne nie dadzą czystego, lekkiego runa, a żadne ciśnienie wody w dalszej części linii tego nie naprawi.

Aby jasno określić zakres, KSG nie produkuje wysokociśnieniowych belek dyszowych, pomp ani instalacji uzdatniania wody, które czynią z linii prawdziwą maszynę do hydrosplatania. Dostarczamy zgrzeblną linię formowania runa, która ją zasila, oraz suszarki, przecinarki i sterowanie wokół procesu. Jeśli planują Państwo projekt spunlace, chętnie doradzimy w zakresie tej części wejściowej oraz tego, jak powinna zintegrować się z sekcją dysz od dostawcy specjalistycznego.